Pontecesures mantén unha posición unitaria e responsable na defensa de Nestlé, unha empresa profundamente vinculada á nosa identidade e ao noso tecido económico, porque o futuro do emprego merece altura de miras e compromiso compartido.
POPULARES DE PONTECESURES
Pouco despois das 12:00 horas, centos de veciños, familiares e traballadores da fábrica de Nestlé en Pontecesures partiron da Praza de Pontevedra polas rúas do municipio para pedir a paralización do ERE anunciado pola compañía e que afectará a un total de 27 traballadores só na planta arousá. Trátase da primeira gran manifestación organizada polo Comité de Empresa de Nestlé Pontecesures despois dunha semana na que xa se produciron concentracións diante da fábrica.
Ao berro de “non somos números, somos familias”, centos de persoas percorreron a rúa Portarraxoi para continuar por San Lois, Sagasta e Víctor García, xirando logo por Eugenio Escuredo e rematando, preto das 13:00 horas, diante das portas do Centro de Produción de Nestlé en Pontecesures que conta actualmente con un total de 194 empregados na súa plantilla.
Ao parecer, será o 6 de xuño cando os afectados poidan coñecer os nomes e as condicións dos despedimentos
Alí, o Comité lembrou que unha multinacional como Nestlé, que obtén “ano tras ano beneficios de miles de millóns, non pode aplicar esta política de destrución de emprego, porque a eses beneficios contribuímos os traballadores co noso esforzo”, sentenciaba a presidenta do Comité, Sandra Seoane, quen leva 15 anos traballando neste centro. A mesma advertiu que, se a compañía non rectifica, continuarán as mobilizacións na defensa dos postos de traballo.
Un dos nomes máis repetidos entre os berros dos manifestantes foi o de Pablo Isla, expresidente de Inditex e actual presidente do grupo alimentario desde outubro de 2025. Cara a el ían dirixidas moitas das pancartas que protagonizaron a marcha.
Máis alá da afectación aos 27 traballadores e ás súas familias, este expediente de regulación de emprego tamén afecta á economía do concello e da comarca, xa que se trata dunha empresa histórica na vila da que dependen tamén proveedores locais.
Desde a súa instalación, alá polo ano 1939, a compañía chegou cun sistema novidoso procedente de Suíza, e para a xente da contorna supuxo unha forma distinta de coñecer a industria. “Falamos da principal empresa xeradora de emprego, polo que cremos que este anuncio pode ter un impacto tanto económico como social, non só en Pontecesures, senón tamén na comarca”, lembraba a alcaldesa de Cesures, Maite Tocino, quen tamén destacou que o comité de empresa conta con todo o apoio do equipo de goberno. “Nestlé leva ademais case 100 anos aquí, implantando unha nova cultura no ámbito laboral, e non podemos perder iso”, sentenciou Tocino.
Pola súa parte, entre os traballadores o sentimento predominante é o medo, a incerteza e tamén certa impotencia. Gustavo Migueis leva 14 anos traballando no Centro de Produción de Cesures e asegura que “estamos preocupados pola situación. A información é pouca e para a semana temos pensado parar un día enteiro e, se non nos dan solucións, pensamos parar dous, tres ou toda a semana”. Ao parecer, será o vindeiro 6 de xuño cando os afectados poidan coñecer os nomes e as condicións dos despedimentos, segundo adianta o propio Gustavo.
“Nestlé tiña fama de ser unha empresa para toda a vida e, de súpeto, pasa a ser unha empresa máis”
Moi preto del marchaba tamén nesta multitudinaria manifestación Javier Casal, quen leva oito anos traballando na fábrica cesureña e ten clara a súa opinión: “Se de repente sobran 27 persoas, por que se contrataron esas 27 persoas de máis? Nestlé tiña fama de ser unha empresa para toda a vida e, de súpeto, pasa a ser unha empresa máis”.
Coma eles, moitos outros traballadores e traballadoras reivindicaron unha negociación que permita frear este ERE.
No que respecta ao estado actual dos contratos na fábrica, ao parecer esta viviu un pico de contratacións no ano da pandemia, cando se disparou a industria alimentaria, pero desde entón non se produciron novas incorporacións. Con todo, Seoane lembra tamén que nos próximos meses de verán veránse na obriga de traballar sete días á semana, xa que na compañía hai dous ou tres meses ao ano nos que se produce o que coñecen como “pico de produción”. Este ano, ese pico coincide coa tempada estival, polo que considera aínda máis incoherentes estes despedimentos. “Reduciron o número de persoas que podiamos desfrutar das vacacións simultaneamente para garantir esa produción que vén e, ao mesmo tempo, dinnos que sobran 27 persoas. Non ten sentido”, conta a presidenta do comité.
Seoane adiantou tamén que mañá volverán reunirse para anunciar as novas accións que levarán a cabo nestes días. Mentres, en Barcelona, despois da reunión do pasado venres, a dirección ratificou que o procedemento non responde a causas económicas, senón que se fundamenta nunha falta de sustentabilidade do modelo de negocio a medio prazo. Ademais, alegou un cambio no comportamento do consumidor e un incremento sostido dos custos das materias primas e da loxística.
En canto ás próximas citas a nivel nacional, están fixadas para os días 20 e 21 de maio. Entre tanto, a batalla continuará en Cesures porque, se algo teñen claro, é que o obxectivo é reducir ao mínimo o número de persoas afectadas.
Diario de Arousa
Pontecesures viviu onte unha xornada de protesta laboral histórica e sen precedentes na mente dos veciños e veciñas da localidade. Puntuais coma un reloxo de corda, ás 12.00 horas unha marcha formada por traballadores, representantes políticos, familias, comerciantes, hostaleiros e veciños partía da praza de Pontevedra ao berro de «Non ao ERE de Nestlé». Persoas de todas as idades inundaban as rúas da localidade para demostrar que ninguén está a salvo deste mazazo económico: «Estamos falando de 27 traballadores cuxo posto de traballo está en perigo, coas súas 27 familias detrás, eles son os principais afectados pero hai que pensar tamén no impacto económico e social para toda a vila», explicaba a alcaldesa de Pontecesures, Maite Tocino. Os sindicatos sitúan a participación por riba das 500 persoas.
Incerteza e preocupación
A fábrica cesureña é a máis afectada polo recorte de persoal, que acadará ao 14% dos traballadores. Unha medida «desproporcionada» para o comité de empresa, máis tendo en conta o ritmo de produción e os beneficios da firma: «En breve imos empezar a traballar os sete días da semana porque estamos no pico de produción; estamos tendo problemas para que os traballadores collan as vacacións e, a pesar de todo, segue sobre a mesa o despido de 27 traballadores… parécenos o cumio da incoherencia», explicaba Sandra Seoane, presidenta do comité.
De portas para dentro, incerteza total. Unha ruleta rusa que pode tocar na porta de calquera, máis alá de Pontecesures mesmo, porque a fábrica dá traballo a veciños de Dodro, Padrón ou Vilagarcía, entre outros. Gustavo Miguéns leva 14 anos e medio traballando en Nestlé, e varias semanas cunha presión no peito porque non sabe se chegará a cumprir os quince: «O ambiente está raro, estamos tristes, preocupados… é un sinvivir. Teño familia á que manter, ademais de a min mesmo, por suposto», explica.
Polo de agora a empresa non especificou a que sección da fábrica afectará, nin deu máis detalles. «Na fábrica non somos capaces de falar doutra cousa», explica Rocío Martínez, que leva case vinte anos en Nestlé. Esta espera tensa provoca un desgaste mental que afoga tamén ás familias. É o caso de Nerea, unha moza cuxa nai traballa na fábrica: «Miña nai leva 14 anos traballando… está moi nerviosa, todos o estamos porque foi moi inesperado», explica. A rapaza sinala a importancia de mobilización porque «se non es ti o que traballa e algún familiar, algún veciño ou algún amigo… aféctanos a todos directa ou indirectamente».
A marcha avanzou polas rúas San Luis e Sagasta baixo o lema «Non á lista de Pablo Isla», presidente da compañía dende finais do ano pasado. Non había ninguén que puidese retirar a mirada da marcha, nin os numerosos peregrinos que a media mañá cruzaban a localidade en dirección a Padrón, e que tamén se paraban a observar en sinal de respecto. A comitiva seguiu ata chegar ás portas da fábrica, na que hoxe non había ninguén traballando, onde a presidenta do comité leu un manifesto. «Non nos cremos que a empresa estivese tan mal xestionada ata o de agora como para que, de un día para outro, sobren 27 persoas», explicaba Seoane. «Pedimos que se rectifique esta decisión baseada en criterios externos que non se axustan á realidade da fábrica de Pontecesures», reclamou.
Desde o comité de empresa aseguran que seguirán «loitando polos traballadores», o que implicará, segundo temen, máis mobilizacións e accións de protesta que concretarán o vindeiro luns tras unha reunión.
O comité asegura que o perfil dos afectados será previsiblemente xente nova: «A maioría do cadro de persoal, que está formado por 194 traballadores de todas as seccións, son menores de 50 anos», explicaba Sandra Seoane, que leva quince anos en Nestlé. Segundo apunta, hai unha década deuse un importante relevo xeracional, potenciado por un amplo número de xubilacións: «Para facernos unha idea, maiores de 50 anos agora mesmo na fábrica pode haber só unha ducia de persoas, é dicir, que poucos serán tamén os que se poidan acoller a unha xubilación», engade.
Desde o comité explican que nos últimos anos non se produciron contratacións, xa que a situación se estabilizou tras a pandemia. «Estamos preocupados porque colleunos de sorpresa pero imos a pelexalo ata o final», pecharon.
Las Voz de Galicia
La Iglesia, concretamente el Arzobispado de Santiago, vende la antigua casa rectoral de Iria-Flavia, en Padrón, la número tres del llamado conjunto de los canónigos, unas edificaciones que datan del siglo XVIII y que, junto con la antigua colegiata de Santa María de Adina, forman parte del conjunto histórico-artístico declarado Bien de Interés Cultural (BIC) en 1975. El inmueble lleva deshabitado desde hace décadas, con el consiguiente deterioro que afecta, de manera especial, al tejado de modo que hay varias partes derrumbadas.
En la puerta, la casa conserva algunas letras del Museo de Arte Sacro, cuya reapertura quedó en nada pese a los anuncios. Preguntado sobre el estado del inmueble, el párroco Roberto Martínez confirmó que la casa está en venta, una vez que su uso es residencial y, en principio, la parroquia de Iria no volverá a tener cura propio. Por ello, asegura que «la parroquia no necesita la casa, por lo que la mejor opción es la venderla cuanto antes» ya que, rehabilitarla, supondría un coste elevado, precisa Roberto Martínez, quien confirma, además, que «hay personas que manifestaron su interés por comprarla».
La casa forma parte del conjunto en el que está la sede de la Fundación Camilo José Cela, que ocupa los inmuebles números 1, 4, 5 y 6. El resto (números 2, 7 y 8) son de particulares. La última de ellas, que en su día acogió el Museo Ferrocarrilero John Trulock, fue vendida en el año 2023 por el hijo del escritor, Camilo José Cela Conde, quien la había heredado.
El inmueble que la Iglesia quiere vender llama la atención desde el atrio de la antigua colegiata y desde el cementerio de Adina, una vez que tiene el tejado caído, tanto del lado de la carretera nacional como del otro. Según cuentan vecinos de la zona, lleva así unos dos años y cada vez va a más el deterioro, sin contar el impacto visual en el conjunto de casas y, seguramente, los problemas que conlleva para los inmuebles colindantes, entre ellos el número cuatro, que es la entrada principal al Museo Camilo José Cela.
En cuanto a las piezas del museo de arte sacro, fundado en 1947, hace muchos años que ya fueron retiradas del inmueble, a la espera de ver si prosperaba alguna de las ideas que surgieron para reabrir el centro. En 2003, el Arzobispado se abrió a estudiar la rehabilitación del museo, que no se hizo, y, con posterioridad, el Concello planteó la posibilidad de exhibir las piezas en la antigua casa de los capellanes, ubicada de lado de la iglesia, una vez que fue rehabilitada pero, finalmente, tampoco se hizo.
La Voz de Galicia
