A Xunta mellora a pasarela de Cordeiro sobre a PO-548, a estrada Pontecesures–Vilagarcía tan usada polos cesureños

Ilustración conceptual: primeiro plano da varanda metálica da pasarela de Cordeiro pintada en azul claro, co bote de pintura e a brocha
Ilustración conceptual: o mantemento da pasarela de Cordeiro sobre a PO-548 (Pontecesures–Vilagarcía).

A Xunta de Galicia, a través do seu servizo de conservación de estradas, acomete estes días o mantemento da pasarela instalada sobre a PO-548 (Pontecesures–Vilagarcía) no lugar de Cordeiro, no concello de Valga — a vía que moitos veciños e veciñas de Pontecesures usan a diario de camiño a Vilagarcía.

Actúase tanto na parte da pasarela destinada ao tránsito peonil —instalada hai case tres anos para mellorar a seguridade nesta zona de paso tan concorrida— como na vía de circulación rodada da propia pasarela, coa que se conectan o entorno da igrexa parroquial de Santa Comba co colexio Xesús Ferro Couselo, o tanatorio municipal e o pabellón de Beiro.

Os traballos inclúen a renovación da sinalización horizontal e, na zona peonil —duns 22 metros de longo por case 3 de ancho—, a aplicación dun tratamento antideslizante «para mellorar a adherencia dos usuarios», segundo explica o Concello de Valga.

A pasarela peatonal instalouse en novembro de 2023, cunha financiación de 737.000 euros asumida pola propia Xunta. Coa estrutura conseguiuse un espazo seguro para quen se despraza a pé ou en bicicleta nun itinerario moi transitado: por ese tramo da PO-548 circulan a diario máis de 5.000 vehículos.

Fuente: Faro de Vigo

O Náutico Pontecesures gaña dous ouros e unha prata no Campionato Galego de piragüismo en O Grove

Ilustración conceptual: un K2 baleiro coa dobre pala na cuberta e tres medallas (dous ouros e unha prata) sobre a auga
Dous ouros e unha prata para o Náutico Pontecesures no Campionato Galego de piragüismo en O Grove. Ilustración conceptual.

Fin de semana de medallas para a cantera cesureña. O pasado sábado, as augas de O Grove acolleron a VII proba da Liga Provincial de Pontevedra «O Noso Club» 2026 e o Campionato Galego de K2 nas categorías prebenjamín, benjamín e alevín, unha cita que reuniu a 30 clubs e 340 deportistas de toda Galicia.

O Náutico Pontecesures volveu brillar no campionato autonómico: Daniela Borrazás e Sara Cascallar se impuxeron no C2 alevín A feminino cun tempo de 8:19.00, e Lía Jamardo e Sara Ríos fixeron o propio no K2 benjamín A feminino, parando o crono en 7:57.54. Ámbalas dúas parellas subiron o máis alto do podio nunha mañá moi competida.

Ademais, Andrea López e Xela González acadaron a prata no K2 alevín A feminino, só superadas pola parella do Altruán de Ribadeo. Coas tres medallas, o club cesureño rematou a xornada como un dos máis premiados da cita.

Na clasificación por equipos, o triunfo foi para o As Torres-Romería Vikinga de Catoira, que sumou 3.030 puntos, apenas dez máis ca o Náutico O Muíño de Ribadumia (3.020). O Fluvial de Lugo completou o podio con 2.809 puntos.

Con esta cosecha, o Náutico Pontecesures engade títulos autonómicos a unha tempada na que xa demostrou a súa forza na Liga Provincial, onde a finais de agosto arrasou na cita disputada na casa.

Fonte: Federación Galega de Piragüismo

Jubilación de Luis Sabariz Rolán, el tesorero de Sanxenxo que dejó su luna de miel por una moción de censura cuando era secretario en Rois

Luis Sabariz Roldán, tesorero jubilado del Concello de Sanxenxo

Luis Sabariz Rolán, tesorero jubilado del Concello de Sanxenxo.

Este funcionario público trabajó como funcionario en cuatro Concellos y fue concejal en Pontecesures

Luis Sabariz Rolán (Vilagarcía de Arousa, 1956) acudió por última vez al Concello de Sanxenxo este viernes en el día de su jubilación poniendo fin a una dilatada trayectoria profesional que le llevó a desempeñar los cargos de secretario y tesorero municipal en Molinaseca (León), Rois, Meaño y Sanxenxo. También tiene experiencia como político, porque fue concejal en Pontecesures, donde vive, desde 1999 al 2015, tanto en el gobierno como en la oposición del municipio arousano.

Su etapa en Rois fue la primera en un Ayuntamiento gallego y fue el período de la que quizás sean sus anécdotas personales y profesionales más curiosas. «Yo cuando me casé en Rois había una junta de gobierno el viernes por la mañana. Fui, después comí y me fui a la ceremonia». Aún hubo más: «Yo estaba de luna de miel y tuve que abandonarla por una moción de censura en Rois. Estaba en el País Vasco francés y ya estaba medio preparado porque había un recurso en marcha», relata.

Recuerda que su mujer «ya iba mentalizada» porque sabían que podía haber un auto judicial en cualquier momento por un recurso que podía forzar la convocatoria de la moción de censura, como así pasó. «De aquella, en Rois, era secretario y tenía que estar en el pleno de la discusión y debate de la moción de censura».

Rois es un concello pequeño, rural y del interior. Meaño, su segundo destino en Galicia, lo trajo de vuelta a O Salnés, e hizo de secretario y de intervención. Luego surgió la posibilidad de Sanxenxo y allí se fue, consciente de que se mudaba a un puesto de trabajo mucho más complejo que los que había tenido.

A la capital turística de las Rías Baixas llegó en julio de 1992 como tesorero y sirvió 34 años consecutivos sin tomarse si quiera una baja. Trabajó bajo los mandatos de alcaldes de diferentes colores y temperamentos: José Antonio Nieto, José Luis Rodríguez, Catalina González, Gonzalo Pita y Telmo Martín.

Impacto de la crisis del ladrillo

Su llegada a la capital turística fue con un nombramiento provisional. Concursó y ganó la plaza definitiva, de la que ya no se movió nunca. «El tesorero municipal tiene las funciones de pagos, de planes de pagos a los proveedores, hacía más cosas, actas de arqueo, control de bancos, temas de Seguridad Social, Hacienda, cosas de ese tipo», explica.

En el 2002 le tocó el cambio de moneda de la peseta al euro, que define como «una transformación importante». Sin embargo, no considera ese momento tan complejo como el de los años de la crisis del ladrillo.

«Nosotros lo pasamos realmente mal, con planes de ajustes, con problemas de pago a los proveedores, se ampliaron mucho los plazos, hubo que pedir un plan de saneamiento de los Ayuntamientos para cubrir deudas. Ahí se pasó mal», precisó.

En aquellos años, «Hay que tener en cuenta que bajó mucho la construcción, el impuesto de construcciones bajó casi a cero porque no había obras. Bajaron las transmisiones para los tributos, hubo un momento de crisis importante», explica. Afortunadamente ese período quedó atrás y Sabariz ve con optimismo al presente. «Ahora se cumple bien, estamos en un período medio de pago muy óptimo. Se va pagando puntualmente a todo el mundo», sostiene.

Con tantas responsabilidades, admite que le gusta su trabajo y que hasta en vacaciones «siempre tenía el Ayuntamiento en la cabeza». Asimismo, mostró su reconocimiento a los vecinos, como pieza fundamental del sistema de la tesorería municipal.

A la hora de valorar el comportamiento de los contribuyentes, Sabariz resalta el alto grado de cumplimiento por parte de los vecinos con sus obligaciones fiscales. «Tenemos un porcentaje de cobro muy importante en Sanxenxo. Hay que pensar que para los principales tenemos la gestión de la ORAL, de la Diputación de Pontevedra, pero en voluntaria tenemos un porcentaje muy alto, casi del 90 %. El cumplimiento es bueno y cada vez es mejor», recalca. Una de las claves es que es han modernizado muchísimo los padrones de contribuyentes.

Luis Sabariz también incide en el debate que desde hace años plantean los Concellos sobre la necesidad de una nueva financiación local. «Lleva años pendiente de hacerse y no sé si se hará, pero tendrán que sentarse y ajustar las competencias y servicios que tienen los Ayuntamientos con la financiación que pretenden. Está la financiación autonómica ahora en boga y la municipal yo creo que también debería abrirse paso. Siempre es difícil conseguir consensos, pero a ver qué pasa».

La Vozde Galicia

Sanxenxo homenajea a su tesorero, que se jubila tras trabajar con cinco alcaldes.

Luis Sabariz Rolán, de70 años, coincidió con José Antonio Nieto, José Luis Rodríguez, Catalina González, Gonzalo Pita y Telmo Martín

El alcalde, Telmo Martín, con Luis Sabariz Fontán.
El alcalde, Telmo Martín, con Luis Sabariz Rolán

El tesorero municipal se jubila tras 34 años de servicio en Sanxenxo. Tras dos prórrogas, Luis Sabariz Roldán, con 70 años, concluye en el municipio una dilatada trayectoria laboral que le ha permitido coexistir con cinco alcaldes en distintas épocas y partidos: José Antonio Nieto, José Luis Rodríguez, Catalina González, Gonzalo Pita y Telmo Martín.

Además del área de Tesorería, Sabariz colaboró en otras áreas como inspección de expedientes y formó parte de numerosos tribunales de selección. “Siempre me gustó tratar bien al vecino y ayudar en lo que pude para que la administración avanzase”, asegura. Recuerda que “cuando llegué apenas cabíamos en el edificio” y que “hubo momentos complicados cuando fue la crisis en 2009 porque no entraba dinero”.

Siempre con un trato afable y colaborador, Sabariz presume de “haberse llevado siempre bien con los miembros de las distintas corporaciones” y de “no tener prisa si el trabajo requería echarle más horas de las previstas”. Nunca se planteó solicitar un traslado a otro ayuntamiento, pese a la distancia de casi 50 kilómetros que lo separa de su casa en Pontecesures. “No he cogido nunca una baja y, cuando he tenido algún achaque de salud, siempre me ha permitido volver pronto. Siempre tuve vocación de servicio público”, apunta.

El alcalde, Telmo Martín, le recibió en su despacho el Día de Santa Rosalía coincidiendo con su último día de trabajo y de su 70 cumpleaños. “Luis sempre foi un traballador comprometido, disposto a colaborar e implicarse ao máximo nos seus cometidos e bo compañeiro. En definitiva e, por enriba de todo, unha moi boa persoa”.

Faro de Vigo

Coincidió con cinco alcaldes en 34 años de servicio: el tesorero del Concello de Sanxenxo, Luis Sabariz, se jubila.

El funcionario, de 70 años, puso fin a su trayectoria tras convivir con cinco alcaldes y dos prórrogas

Luis Sabariz Roldán, ex tesorero municipal de Sanxenxo. DS
Luis Sabariz Rolán.

Luis Sabariz Roldán pone fin a 34 años de trayectoria en el Concello de Sanxenxo. El tesorero municipal, de 70 años, se jubila después de dos prórrogas y tras haber coincidido durante estas más de tres décadas con cinco alcaldes: José Antonio Nieto, José Luis Rodríguez, Catalina González, Gonzalo Pita y Telmo Martín.

Además de su trabajo al frente de Tesorería, Sabariz colaboró en la inspección de expedientes y formó parte de numerosos tribunales de selección. “Siempre me gustó tratar bien al vecino y ayudar en lo que pude para que la administración avanzase”, explica. Entre sus recuerdos también está la evolución del Concello desde su llegada: “Cuando llegué apenas cabíamos en el edificio”.

Durante su trayectoria asegura haber mantenido una buena relación con las distintas corporaciones y destaca su disposición a prolongar la jornada cuando era necesario. Tampoco llegó a plantearse solicitar un traslado, pese a vivir en Pontecesures, a casi 50 kilómetros de Sanxenxo. “Siempre tuve vocación de servicio público”, señala.

El alcalde, Telmo Martín, recibió a Sabariz en su despacho coincidiendo con su último día de trabajo y su 70 cumpleaños. “Luis sempre foi un traballador comprometido, disposto a colaborar e implicarse ao máximo nos seus cometidos e bo compañeiro. En definitiva e, por enriba de todo, unha moi boa persoa”, destacó el regidor.

Diario de Pontevedra

«Ei ven o maio»: a canción de maio da veciña María Lourdes Camiña Ordóñez que pecha a serie do FMT

Caderno de ditados do Fondo de Música Tradicional IMF-CSIC coa canción de maio «Ei ven o maio» ditada por María Lourdes Camiña Ordóñez (Pontecesures)
Caderno de ditados do Fondo de Música Tradicional (IMF-CSIC): «Ei ven o maio» (2ª versión), ditada en 1959 por María Lourdes Camiña Ordóñez. Preme na imaxe para vela a tamaño completo.

Remata a serie adicada ao Fondo de Música Tradicional (FMT) do Instituto Milá i Fontanals (IMF-CSIC), o maior arquivo en liña con base de datos de música de tradición oral do mundo hispánico, con máis de 61.000 pezas. E faino coa peza máis estacional das tres: a canción de maio «Ei ven o maio» (2ª versión), ditada en 1959 por María Lourdes Camiña Ordóñez, veciña de Pontecesures, que nesa altura tiña 40 anos.

Os maios son as cancións coas que se recibía o mes: coplas de primavera que soían percorrer casas e lugares anunciando a floración e as festas que veñen. No pliego do caderno esta versión comparte páxina con outras dúas recollidas a persoas doutras localidades galegas, sinatura de que a melodía corría por moitos lugares con pequenas diferenzas.

A nota a man do caderno repite o patrón das entregas anteriores: «Dictada por la campesina Mª Lourdes Camiña Ordóñez, 40 años, Pontecesures (Pontevedra), quien dice que la oyó a su abuela». De novo a avoa como ponte da memoria: nas tres pezas da serie, os avós e avoas aparecen como os verdadeiros gardiáns destas melodías que hoxe están catalogadas a un clic.

Como as súas compañeiras, a peza conta con ficha técnica completa no fondo, co seu contorno melódico: -2-1+1-3+2+1-1-2, a sinatura que resume o debuxo da melodía, nota a nota.

Con esta quedan pechadas as tres entregas: o alalá «Cando queiras vir a verme, vente pola ventaniña» e a canción infantil «El señor don Gato», de Manuela Mougán Castelao, e este «Ei ven o maio» de María Lourdes Camiña Ordóñez — tres mostras do que se cantaba aquí e que se conserva viva no arquivo do CSIC. Se queres escoitar ou explorar o fondo completo, está dispoñible na web do FMT.

Fuente: Fondo de Música Tradicional – IMF-CSIC

«El señor don Gato»: a canción infantil da cesureña Manuela Mougán Castelao que tamén se conserva no FMT

Caderno de ditados do Fondo de Música Tradicional IMF-CSIC (1956) con «El señor don Gato» ditado por Manuela Mougán Castelao
Caderno de ditados do Fondo de Música Tradicional (IMF-CSIC): «El señor don Gato» (1ª versión), ditado en 1956 por Manuela Mougán Castelao. Preme na imaxe para vela a tamaño completo.

Segunda entrada da serie adicada ao Fondo de Música Tradicional (FMT) do Instituto Milá i Fontanals (IMF-CSIC), o maior arquivo en liña con base de datos de música de tradición oral do mundo hispánico, con máis de 61.000 pezas recopiladas principalmente en España durante o século XX. E volvemos á mesma autora e ao mesmo ano: Manuela Mougán Castelao, veciña de Pontecesures, que en 1956, cando tiña 65 anos, ditou outra das súas pezas: a canción infantil «El señor don Gato» (1ª versión).

Nesta ocasión a peza catalogouse como corro e anotouse en Moderato, coa letrinha que tantas veces se cantou: «está el señor don Gato…, por su ventana sentado» — unha das cancións infantís máis populares da tradición hispánica, con infinitas variantes de pobo en pobo.

A nota a man dos cadernos recolle de novo a cadea de memoria: «Dictada por Manuela Mougán Castelao, 65 años, campesina de Pontecesures, quien la oyó de su abuela». Se no alalá da entrega anterior o canto viña de seu avó, esta vez foi a súa avoa quen llo transmitiu — dous fíos familiares que levan estas melodías moito máis atrás de 1956.

No mesmo pliego consérvanse outras pezas de corro recollidas a nenos e nenas doutras vilas galegas, con nome, idade e oficio de quen as cantaba e de quen as escoitara: exactamente o tipo de anotacións que converten estes cadernos nun arquivo vivo da música popular.

Como toda peza do fondo, conta con ficha técnica completa, co seu contorno melódico: +5=0+3+4-2-2, a sinatura que resume o debuxo da melodía, nota a nota.

Fuente: Fondo de Música Tradicional – IMF-CSIC