Remata a serie adicada ao Fondo de Música Tradicional (FMT) do Instituto Milá i Fontanals (IMF-CSIC), o maior arquivo en liña con base de datos de música de tradición oral do mundo hispánico, con máis de 61.000 pezas. E faino coa peza máis estacional das tres: a canción de maio «Ei ven o maio» (2ª versión), ditada en 1959 por María Lourdes Camiña Ordóñez, veciña de Pontecesures, que nesa altura tiña 40 anos.

Os maios son as cancións coas que se recibía o mes: coplas de primavera que soían percorrer casas e lugares anunciando a floración e as festas que veñen. No pliego do caderno esta versión comparte páxina con outras dúas recollidas a persoas doutras localidades galegas, sinatura de que a melodía corría por moitos lugares con pequenas diferenzas.

A nota a man do caderno repite o patrón das entregas anteriores: «Dictada por la campesina Mª Lourdes Camiña Ordóñez, 40 años, Pontecesures (Pontevedra), quien dice que la oyó a su abuela». De novo a avoa como ponte da memoria: nas tres pezas da serie, os avós e avoas aparecen como os verdadeiros gardiáns destas melodías que hoxe están catalogadas a un clic.

Como as súas compañeiras, a peza conta con ficha técnica completa no fondo, co seu contorno melódico: -2-1+1-3+2+1-1-2, a sinatura que resume o debuxo da melodía, nota a nota.

Con esta quedan pechadas as tres entregas: o alalá «Cando queiras vir a verme, vente pola ventaniña» e a canción infantil «El señor don Gato», de Manuela Mougán Castelao, e este «Ei ven o maio» de María Lourdes Camiña Ordóñez — tres mostras do que se cantaba aquí e que se conserva viva no arquivo do CSIC. Se queres escoitar ou explorar o fondo completo, está dispoñible na web do FMT.

Fuente: Fondo de Música Tradicional – IMF-CSIC