Ir ao contido
Pontecesures.net dende 2005

Novas anteriores · páxina 2

Concello

Sanxenxo homenajea a su tesorero, que se jubila tras trabajar con cinco alcaldes.

Por Redacción ·

Luis Sabariz Rolán, de70 años, coincidió con José Antonio Nieto, José Luis Rodríguez, Catalina González, Gonzalo Pita y Telmo Martín

El alcalde, Telmo Martín, con Luis Sabariz Fontán.
El alcalde, Telmo Martín, con Luis Sabariz Rolán

El tesorero municipal se jubila tras 34 años de servicio en Sanxenxo. Tras dos prórrogas, Luis Sabariz Roldán, con 70 años, concluye en el municipio una dilatada trayectoria laboral que le ha permitido coexistir con cinco alcaldes en distintas épocas y partidos: José Antonio Nieto, José Luis Rodríguez, Catalina González, Gonzalo Pita y Telmo Martín.

Además del área de Tesorería, Sabariz colaboró en otras áreas como inspección de expedientes y formó parte de numerosos tribunales de selección. “Siempre me gustó tratar bien al vecino y ayudar en lo que pude para que la administración avanzase”, asegura. Recuerda que “cuando llegué apenas cabíamos en el edificio” y que “hubo momentos complicados cuando fue la crisis en 2009 porque no entraba dinero”.

Siempre con un trato afable y colaborador, Sabariz presume de “haberse llevado siempre bien con los miembros de las distintas corporaciones” y de “no tener prisa si el trabajo requería echarle más horas de las previstas”. Nunca se planteó solicitar un traslado a otro ayuntamiento, pese a la distancia de casi 50 kilómetros que lo separa de su casa en Pontecesures. “No he cogido nunca una baja y, cuando he tenido algún achaque de salud, siempre me ha permitido volver pronto. Siempre tuve vocación de servicio público”, apunta.

El alcalde, Telmo Martín, le recibió en su despacho el Día de Santa Rosalía coincidiendo con su último día de trabajo y de su 70 cumpleaños. “Luis sempre foi un traballador comprometido, disposto a colaborar e implicarse ao máximo nos seus cometidos e bo compañeiro. En definitiva e, por enriba de todo, unha moi boa persoa”.

Faro de Vigo

Concello

Coincidió con cinco alcaldes en 34 años de servicio: el tesorero del Concello de Sanxenxo, Luis Sabariz, se jubila.

Por Redacción ·

El funcionario, de 70 años, puso fin a su trayectoria tras convivir con cinco alcaldes y dos prórrogas

Luis Sabariz Roldán, ex tesorero municipal de Sanxenxo. DS
Luis Sabariz Rolán.

Luis Sabariz Roldán pone fin a 34 años de trayectoria en el Concello de Sanxenxo. El tesorero municipal, de 70 años, se jubila después de dos prórrogas y tras haber coincidido durante estas más de tres décadas con cinco alcaldes: José Antonio Nieto, José Luis Rodríguez, Catalina González, Gonzalo Pita y Telmo Martín.

Además de su trabajo al frente de Tesorería, Sabariz colaboró en la inspección de expedientes y formó parte de numerosos tribunales de selección. “Siempre me gustó tratar bien al vecino y ayudar en lo que pude para que la administración avanzase”, explica. Entre sus recuerdos también está la evolución del Concello desde su llegada: “Cuando llegué apenas cabíamos en el edificio”.

Durante su trayectoria asegura haber mantenido una buena relación con las distintas corporaciones y destaca su disposición a prolongar la jornada cuando era necesario. Tampoco llegó a plantearse solicitar un traslado, pese a vivir en Pontecesures, a casi 50 kilómetros de Sanxenxo. “Siempre tuve vocación de servicio público”, señala.

El alcalde, Telmo Martín, recibió a Sabariz en su despacho coincidiendo con su último día de trabajo y su 70 cumpleaños. “Luis sempre foi un traballador comprometido, disposto a colaborar e implicarse ao máximo nos seus cometidos e bo compañeiro. En definitiva e, por enriba de todo, unha moi boa persoa”, destacó el regidor.

Diario de Pontevedra

Sucesos

Accidente de tráfico con heridos en la carretera PO-214 Pontecesures/Baloira.

Por Redacción ·

Amedianoche del viernes se produjo un accidente de tráfico en la carretera PO-214, que une Baloira con Pontecesures. El suceso ocurrió en el kilómetro 13 del vial, al salirse de la calzada un vehículo y saldarse con ocupantes heridos. Acudieron voluntarios de la asociación Paramá de San Andrés de Vea y Tráfico de Lalín.

La Voz de Galicia

Cultura

«Ei ven o maio»: a canción de maio da veciña María Lourdes Camiña Ordóñez que pecha a serie do FMT

Por Plumilla ·

Caderno de ditados do Fondo de Música Tradicional IMF-CSIC coa canción de maio «Ei ven o maio» ditada por María Lourdes Camiña Ordóñez (Pontecesures)
Caderno de ditados do Fondo de Música Tradicional (IMF-CSIC): «Ei ven o maio» (2ª versión), ditada en 1959 por María Lourdes Camiña Ordóñez. Preme na imaxe para vela a tamaño completo.

Remata a serie adicada ao Fondo de Música Tradicional (FMT) do Instituto Milá i Fontanals (IMF-CSIC), o maior arquivo en liña con base de datos de música de tradición oral do mundo hispánico, con máis de 61.000 pezas. E faino coa peza máis estacional das tres: a canción de maio «Ei ven o maio» (2ª versión), ditada en 1959 por María Lourdes Camiña Ordóñez, veciña de Pontecesures, que nesa altura tiña 40 anos.

Os maios son as cancións coas que se recibía o mes: coplas de primavera que soían percorrer casas e lugares anunciando a floración e as festas que veñen. No pliego do caderno esta versión comparte páxina con outras dúas recollidas a persoas doutras localidades galegas, sinatura de que a melodía corría por moitos lugares con pequenas diferenzas.

A nota a man do caderno repite o patrón das entregas anteriores: «Dictada por la campesina Mª Lourdes Camiña Ordóñez, 40 años, Pontecesures (Pontevedra), quien dice que la oyó a su abuela». De novo a avoa como ponte da memoria: nas tres pezas da serie, os avós e avoas aparecen como os verdadeiros gardiáns destas melodías que hoxe están catalogadas a un clic.

Como as súas compañeiras, a peza conta con ficha técnica completa no fondo, co seu contorno melódico: -2-1+1-3+2+1-1-2, a sinatura que resume o debuxo da melodía, nota a nota.

Con esta quedan pechadas as tres entregas: o alalá «Cando queiras vir a verme, vente pola ventaniña» e a canción infantil «El señor don Gato», de Manuela Mougán Castelao, e este «Ei ven o maio» de María Lourdes Camiña Ordóñez — tres mostras do que se cantaba aquí e que se conserva viva no arquivo do CSIC. Se queres escoitar ou explorar o fondo completo, está dispoñible na web do FMT.

Fuente: Fondo de Música Tradicional – IMF-CSIC

Cultura

«El señor don Gato»: a canción infantil da cesureña Manuela Mougán Castelao que tamén se conserva no FMT

Por Plumilla ·

Caderno de ditados do Fondo de Música Tradicional IMF-CSIC (1956) con «El señor don Gato» ditado por Manuela Mougán Castelao
Caderno de ditados do Fondo de Música Tradicional (IMF-CSIC): «El señor don Gato» (1ª versión), ditado en 1956 por Manuela Mougán Castelao. Preme na imaxe para vela a tamaño completo.

Segunda entrada da serie adicada ao Fondo de Música Tradicional (FMT) do Instituto Milá i Fontanals (IMF-CSIC), o maior arquivo en liña con base de datos de música de tradición oral do mundo hispánico, con máis de 61.000 pezas recopiladas principalmente en España durante o século XX. E volvemos á mesma autora e ao mesmo ano: Manuela Mougán Castelao, veciña de Pontecesures, que en 1956, cando tiña 65 anos, ditou outra das súas pezas: a canción infantil «El señor don Gato» (1ª versión).

Nesta ocasión a peza catalogouse como corro e anotouse en Moderato, coa letrinha que tantas veces se cantou: «está el señor don Gato…, por su ventana sentado» — unha das cancións infantís máis populares da tradición hispánica, con infinitas variantes de pobo en pobo.

A nota a man dos cadernos recolle de novo a cadea de memoria: «Dictada por Manuela Mougán Castelao, 65 años, campesina de Pontecesures, quien la oyó de su abuela». Se no alalá da entrega anterior o canto viña de seu avó, esta vez foi a súa avoa quen llo transmitiu — dous fíos familiares que levan estas melodías moito máis atrás de 1956.

No mesmo pliego consérvanse outras pezas de corro recollidas a nenos e nenas doutras vilas galegas, con nome, idade e oficio de quen as cantaba e de quen as escoitara: exactamente o tipo de anotacións que converten estes cadernos nun arquivo vivo da música popular.

Como toda peza do fondo, conta con ficha técnica completa, co seu contorno melódico: +5=0+3+4-2-2, a sinatura que resume o debuxo da melodía, nota a nota.

Fuente: Fondo de Música Tradicional – IMF-CSIC