Web non oficial de Pontecesures

O piragüismo local non falla no II Selectivo Nacional

O equipo nacional de piragüismo xa coñece os palistas que conformarán as embarcacións dobres despois da disputa do II Selectivo Nacional de Sprint Olímpico, que se celebrou durante a mañá deste xoves no embalse de Pontillón do Castro, en Verducido.

Unha cita que volveu ter un grande acento pontevedrés debido aos resultados obtidos polos palistas locais, que conseguiron os billetes para as Copas do Mundo de Szeged e Brandemburgo, competicións nas que se confeccionará o equipo que acudirá ao Campionato de Europa e ao do Mundo.

A primeira pontevedresa en lograr o billete foi Claudia Couto. A palista que agora defende os cores do Kayak Tudense competiu xunto con María Corbera, a exparella de Antía Jácome, quen debido ás novas normas dos selectivos (non se permiten embarcacións nas que ambas palistas reman polo mesmo lado) decidiu apostar polo barco individual.

A dupla da pontevedresa e a madrileña conseguiron un dos billetes en xogo ao cruzar a liña de meta en segunda posición, cun tempo de 1:58,63, detrás do barco formado por María dels Angels Moreno e Viktoriia Yarchevska (1:55,84). A última posición foi para a dupla formada por Elena Gómez Millán e Ana Cantero (2:01,58).

No C2 500 masculino tamén houbo presenza, e billete, para palistas locais. E é que o pontevedrés Adrián Sieiro, xunto co madrileño Daniel Grijalba, cruzaron a liña de meta en segunda posición cunha marca de 1:40,37, conseguindo unha clasificación que tamén logrou o vilanovés Manuel Fontán xunto con Diego Domínguez (1:39,54).

Non correu a mesma sorte Martín Jácome, quen xunto a Cayetano García de la Borbolla, finalizaron a regata en terceira posición (1:41,99).

Os tres pontevedreses -Claudia Couto, Adrián Sieiro e Carolina García- finalizaron na segunda posición, mentres que o vilanovés Manuel Fontán levou o triunfo.

E do C2 ao K2, onde tamén a pontevedresa Carolina García, que agora defende os cores do Fluvial de Lugo, cruzou xunto con Nerea García a liña de meta en segunda posición cun tempo de (1:43,54). O primeiro lugar foi para Miriam Vega e Laia Pelachs.

No cadro masculino Adrián del Río e o cangués Rodrigo Germade lograron a vitoria cun tempo de 1:29,70. A segunda posición foi para Enrique Adán e Carlos García (1:30,13).

Jaime Duro, á pola vitoria nos 5.000

Para a xornada deste venres quedan as probas de fondo sobre 5.000 metros con porteiros, cita na que ademais das prazas internacionais, ponse en xogo un calendario completo das Copas do Mundo para os gañadores.

O pontevedrés Jaime Duro, que parte como favorito tras o título de campión de España, buscará a vitoria no C1 sénior masculino, onde competirá con Noel Domínguez e Manuel Garrido, mentres que na parcela feminina xogaranse o triunfo Nerea Novo (Náutico Pontecesures) e María Martín.

Xa na modalidade de kayak Estefanía Fernández, Begoña Lazkano, Miriam Vega e Eva Barrios serán as protagonistas da regata feminina e Alberto Plaza, Brais Sánchez, Javier Sánchez, Adrián Martín, Javier López, Pedro Vázquez, Diego Fernández, Antonio Palmas (CP Vilaboa), Carlos Pérez, Izan Aliaga e Miguel Lloréns o farán na masculina.

Fonte: Diario de Pontevedra

Beatriz Conde, churrera: “Me crié facendo churros na feira e non quero que isto se perda”

Aos seus 26 anos, Beatriz Conde (Pontecesures) representa a sexta xeración da saga de Churrería Marisú. Entre feiras, madrugadas e clientes fieis, esta moza de Pontecesures fala da súa historia familiar e como está mantendo viva unha tradición que lle veu dos seus bisavós.

Sexta xeración de churros. Como comeza esta tradición familiar?

Toda a familia da miña nai son churros. Xa os meus bisavós –e en teoría outros antepasados– comezaron, pero de quen teño claro é dos meus bisavós. Nesa época non había tantas máquinas como agora e facían a masa en casa. Tiñan preparada unha cociña grande, facían a masa alí e levában en táboas, porque dunha máquina saían seis tiras de churros, córtanas e facíanos na feira. Era todo moi diferente a agora.

E como foi o seu propio inicio no oficio?

Empecé porque a miña familia é xove. De pequena non tiña con quen quedar e criéime na feira. Empecé así. ía dar voltas, estaba coa miña nai, aprendía… O gracioso é que cando era pequena facíame ilusión e sempre quise atender á xente. Falaban con eles e perdía a vergoña. E subíame a unha bombona para chegar á bandexa e falar cos clientes.

Segue sendo hoxe un negocio familiar?

Trabalzámos case todos. O meu avoe faleceu hai uns anos, pero deixou todo o que xa tiña montado. Está a miúa avoa, os meus tíos, os meus pais… Todos case están dedicándose ao 100% aos churros, pero os meus pais teñen outros traballos. A miña nai trabaja no hospital e o meu pai nunha fábrica. E paralelamente, o fin de semana, atenden os churros. Cada un ten o seu negocio, aínda que todos levan o de Churrería Marisú, pero cada un é autónomo e independente. Cada un ten as súas feiras, pero temos unha zona asignada. Quitando aos meus pais, o resto da familia traballa todos os días. Cada día teñen un mercado diferente, unha zona diferente e vanse rotando.

Como é un día habitual de traballo?

Por norma xeral, hai días que tes que levantarte ás cinco. Eu normalmente, como traballo en zonas próximas, algo máis tarde. Suele cargar e preparar todo o día antes, de noite, para que co calor non se estraguen os produtos. Despois arrancamos para a feira, chegamos, montamos con calma e facemos os produtos pouco a pouco, porque todo se fai no día para que estea fresco. E nada, traballar e esperar a que a xente vaia.

Cando son as tempadas máis fortes?

Diría que as tempadas máis intensas, aínda que pareza mentira, son verán e Nadal. Despois, no día a día, si que te mantés.

Que fai especiais aos churros de Marisú?

Realmente non sabería dicche que fai especial a uns churros, pero é curioso porque cada churro ten unha man diferente. Aínda que usemos os mesmos ingredientes, non saben igual. Iso é como cando a túa avoa che fai a empanada e nunca che vai saír igual. Os meus churros, polo xeral –iso din– saben ben. Eu digo abertamente, aínda que estea feo dicilo. Pero, por exemplo, nunca me sairá como os do meu avoa, que para min son os mellores. A miúa nai tamén os fai moi ben. Entón creo que cada un ten unha man. E iso é o que fai diferente a un churrero.

É viable innovar no mundo do churro?

Fago churros normais, de chocolate, de chocolate branco, recheos de Nutella… un pouco de variedade. Si probei os de fresa; os de pistacho non, pero en breve vou comezar a probar porque están tendo bastante éxito. Pero non é algo que me chame moito a atención, porque xa teño: traballei con diferentes produtos e a xente aquí en Galicia non é moita de innovar. Teñen unha vez, ou cando xente de vacacións, o turista. Pero despois a xente de casa é moi de costumes.

Tene futuro este oficio?

Creo que nunca vai desaparecer. Si que vai evolucionar moito máis. Antes facíanse en casa, despois pasaron a máquinas de aceiro, agora comezan as automáticas… porque ao final é un traballo moi duro fisicamente. Tes lesións musculares, estás todos os días cargando peso: montar o posto, bombonas, garrafas… e iso implica dor de costas e demais. Entón, innovacións como as amasadoras eléctricas axilizan moito o proceso. E ao final avanzas.

Veuse continuando co legado familiar?

Non sei se me veo collendo o relevo. Agora mesmo si, porque a miña nai deume moitas feiras. pero creo que comezou todo como unha forma de supervivencia. É moi difícil encontrar empregados, porque teñen que comezar de cero e é complicado. Non sei se vou quedar, pero o que si sei é que nunca vou desprenderme do todo.

Fonte: Diario de Pontevedra

O embalse do Pontillón de Castro acollerá este xoves e venres un novo selectivo da selección española de piragüismo de esprint, unha cita clave para completar as embarcacións que competirán nas dúas primeiras Copas do Mundo da tempada, en Szeged e Brandemburgo, en maio.

Manuel Fontán, palista do Náutico O Muíño de Ribadumia, é unha das principais bazas arousanas. Remará en C2 500 xunto ao madrileño Diego Domínguez, bronce olímpico en París, co obxectivo de conseguir un dos dous billetes dispoñibles para as citas internacionais. Fontán xa ten praza asegurada no C1 1.000 tras a súa boa actuación no selectivo de Trasona.

Tamén destaca Pedro Torrado, do Club As Torres-Romaría Vikinga de Catoira, que formará parella co cangués Pablo Graña no mesmo C2 500. Outro arousano na pelexa é Adrián Sieiro, do O Muíño, que remará co madrileño Daniel Grijalba.

Ademais, oito palistas arousanos sub-23 aspiran a gañar as finais individuais de 500 e 1.000 metros para conseguiren praza no Europeo e no Mundial da súa categoría.

O selectivo serve tamén como antesala da primeira Copa de España de Esprint Olímpico da tempada, co que a presencia arousana no Pontillón de Castro será moi numerosa.

Fonte: La Voz de Galicia

Celebró hoy sus cien años y se convierte en la cuarta persona de mayor edad del municipio pontevedrés y espera su décimo bisnieto.

Josefa Senín Magariños, vecina de Cerneira, ha cumplido este 31 de marzo cien años de edad. La centenaria ha celebrado esta fecha especial rodeada de sus familiares y allegados, junto al alcalde de Valga, José María Bello Maneiro, y la concejala Carmen Gómez, quienes le entregaron una placa conmemorativa con la inscripción: “El Concello de Valga a Josefa Senín Magariños en el día que cumple los 100 años”. También recibió una tarta, en la que sopló las velas, y un ramo de flores.

“Es una alegría llegar a esta edad”, destacó el alcalde durante su conversación con Josefa. La centenaria, que mantiene una gran memoria, rememoró junto a Bello Maneiro numerosos pasajes de su vida: cuando iba al monte con las vacas o a recoger el maíz y aquellos domingos en los que, antes de la misa, había que ir al molino.

La rutina actual de Josefa es muy diferente a aquellos años: se levanta a las 7 de la mañana y se viste ella sola. “A las ocho, cuando me levanto yo –cuenta su nuera Agustina, con quien vive– me dice: ‘Ya iba siendo hora'”. A la una come, a las 6 cena y se va a la cama, donde enciende la radio para escuchar el rosario primero y la misa después. “Eso no lo pierde”. De vez en cuando también da pequeños paseos para ir a saludar al perro de la familia.

Una vida dedicada al campo, al hogar y a la familia

Habladora como la que más, Josefa hace gala de un carácter forjado por este siglo de vida dedicada a los trabajos del campo, del hogar y al cuidado de la familia. También marcado por el dolor y la tragedia, cuando sufrió la pérdida de un hijo y un nieto en el accidente ferroviario de Campaña. Sin embargo, consiguió reponerse y recuperar la energía que le permitió llegar hasta este centenario y con la que hoy espera ilusionada la llegada de su décimo bisnieto.

El próximo sábado alrededor de 40 familiares y allegados se reunirán en una gran fiesta de homenaje. Josefa es la cuarta vecina de mayor edad de Valga, después de María Tarrío (de Eiras) con 103 años; Benilde Castaño (de Laxes) y Manuela Eiras (de Ferreirós) con 102.

Diario de Arousa

El Ulla y Castro Valente son dos de los atractivos que se pueden observar

Algunos enclaves de la comarca compostelana no se merecen por sí solos la medalla virtual que certifica que son un encanto, pero lo son gracias a aquello que los rodea. Ese es el caso del mirador Solaina de Monte Lapido, territorio padronés, carretera que desde la capital del municipio marcha rumbo a Ponte Ulla vía Carcacía y su notable iglesia. El visitante ha subido y allá por las alturas se encuentra el mirador, estirado, relativamente amplio, limpio (no como hace años) y con un par de bancos. Lo que primero sale del alma es decir como ese hay muchos en Galicia. Y los hay, en efecto.

Sin embargo la diferencia no radica en lo que se ve a la llegada, sino en lo que aparece más allá ante los ojos, y eso solo es posible admirarlo acercándose a la barandilla: el impresionante y si hay sol esplendente Ulla a los pies, con sus rápidos, territorio para rafting, un río protegido como zona especial de conservación, metido con justicia en la Red Natura 2000. Se trata de un Lic (su nombre oficial es Sistema fluvial Ulla-Deza) que se caracteriza por sus magníficos bosques de ribera y que incluye terrenos de nada menos que dieciséis ayuntamientos, tanto de A Coruña como de Pontevedra.

Un panel informa sobre la lamprea y su pesca, y muestra dónde se encuentran algunas de las pesqueiras desde donde se captura la prehistórica y por muchos ansiada Prteomyzon marinus. Es también interesante echar la vista al monte de enfrente, el de Castro Valente, en cuya parte superior se están llevando a cabo excavaciones arqueológicas y se ha identificado un enorme —¡1.250 metros de longitud!— murallón defensivo medieval.

Al respecto, hace más de año y medio este periódico decía: «Es necesario buscar más indicios para descifrar si Castro Valente pudo ser una fortaleza dependiente de Iria Flavia para hacer frente a la llegada de los suevos. También sería interesante indagar sobre la fuente y la capilla de San Xoán que la tradición oral sitúa en la cima del monte, como epicentro de una romería muy concurrida en su época. En este sentido, una fuente situada hoy al pie de la muralla cuenta con una piedra labrada con un texto en latín que pudo ser el dintel de la puerta de la antigua capilla, la cual fue trasladada al pie de la carretera». O sea, un auténtico tesoro por descubrir. Hubo un momento en que Castro Valente estuvo amenazado por un parque eólico que se instalaría justo en sus cercanías, pero parece que ha imperado el sentido común.

Todo ese encantador panorama cambia a cada paso que se da hacia abajo desde el mirador Solaina de Monte Lapido. ¿Por dónde? Pues por la pista que nace allí mismo y que desciende hasta unos metros antes de poder tocar las aguas del Ulla (en invierno, con las crecidas, tal cosa resulta posible). Aventura no apta para todas las edades, porque si a bajar todos los santos ayudan, la subida a la vuelta va a permanecer mucho tiempo en la memoria del osado.

La Voz de Galicia

Os arousanos reciclaron no pasado ano un total de 1.800 toneladas de vidrio, o que supón un 3,5% menos en comparación con 2024.

Esta cifra, segundo os datos recentes, demostra o compromiso da poboación co reciclaxe e a protección ambiental na comarca.

O Grove destaca por encima da media española de quilogramos recuperados por habitante, mostrando unha concienciación ambiental notable.

Fonte: La Voz de Galicia